Gabriel Chmura

Gabriel Chmura urodził się 7 maja 1946 roku we Wrocławiu. W 1957 roku wraz z rodziną wyjechał do Izraela, gdzie w latach 1964-1968 studiował w konserwatorium w Tel Awiwie dyrygenturę, fortepian i kompozycję. Swoją edukację kontynuował w Paryżu pod kierunkiem Pierre'a Dervaux oraz w Wiedniu u Hansa Swarowsky'ego.

Karierę dyrygencką rozpoczął od sukcesów na międzynarodowych konkursach: zdobył pierwszą nagrodę w Besançon (1970), konkursie Herberta von Karajana w Berlinie (1971) oraz złoty medal na konkursie przy operze La Scala w Mediolanie (1971). W latach 70. i 80. kierował orkiestrami w Niemczech (Akwizgran, Bochum) i Kanadzie (Ottawa). W operze zadebiutował w 1974 roku spektaklem Otello Verdiego w Monachium.

W latach 2001-2007 pełnił funkcję dyrektora artystycznego Narodowej Orkiestry Symfonicznej Polskiego Radia w Katowicach. Współpracował z Teatrem Wielkim w Warszawie oraz Teatrem Wielkim w Poznaniu, gdzie był dyrektorem artystycznym. Od 2015 roku był pierwszym dyrygentem gościnnym Filharmonii Krakowskiej.

W swej dyskografii ma m.in. nagrania utworów Mieczysława Wajnberga dla Chandos. Dyrygował warszawską premierą opery Wajnberga „Pasażerka”, a do poznańskiego repertuaru wprowadził operę „Portret”. Przywrócił też na polskie sceny po ponad wieku „Śpiewaków Norymberskich” Richarda Wagnera.

Za swoją działalność artystyczną otrzymał wiele wyróżnień, w tym tytuł doktora honoris causa Akademii Muzycznej we Wrocławiu (2013) oraz Złoty Medal „Zasłużony Kulturze Gloria Artis” (2016). Zmarł 17 listopada 2020 roku w Brukseli, a pochowany został 23 listopada na cmentarzu w Wezembeek-Oppem.