Julius Bruck
Biografia
Julius Bruck urodził się 6 października 1840 roku we Wrocławiu jako najstarszy z trzech synów żydowskiego lekarza dentysty Jonasa Brucka i Rosalie z domu Marle. Jego rodzina pochodziła z Raciborza. Wcześnie zainteresował się medycyną i postanowił pójść w ślady ojca.
Studiował we Wrocławiu, Berlinie, Bonn i Paryżu. W 1858 roku ukończył studia, a w 1866 doktoryzował się w Erlangen. W latach 1863-1867 pracował we wrocławskiej klinice Albrechta Theodora Middeldorpfa. W 1871 roku został Privatdozentem odontologii na Uniwersytecie Wrocławskim, a w 1873 roku otworzył prywatny Instytut Stomatologiczny.
W 1890 roku Instytut został przekształcony w samodzielną katedrę Uniwersytetu Wrocławskiego, a rok później Bruck otrzymał tytuł profesora. Był honorowym członkiem Śląskiego Stowarzyszenia Dentystów i otrzymał kilka wysokich odznaczeń państwowych. W 1895 roku ze względów zdrowotnych przeszedł na emeryturę.
Zmarł w 1902 roku i został pochowany w rodzinnym grobowcu na Starym Cmentarzu Żydowskim we Wrocławiu. Jego syn, Walther Wolfgang Bruck, również został lekarzem stomatologiem.