Bertha Badt-Strauss
Biografia
Bertha Badt-Strauss urodziła się 7 grudnia 1885 roku we Wrocławiu w rodzinie filologa Benno Badta i nauczycielki Marthy z Guttmanów. Studiowała literaturę i filozofię na uniwersytetach we Wrocławiu, Berlinie i Monachium, uzyskując doktorat jako jedna z pierwszych kobiet w Niemczech. Jej rozprawa dotyczyła twórczości Annette von Droste-Hülshoff.
Od 1913 roku mieszkała w Berlinie z mężem Bruno Straussem, pedagogiem. W 1921 roku urodziła syna Albrechta. Wkrótce potem zachorowała na stwardnienie rozsiane, co nie przeszkodziło jej w aktywnej działalności społecznej i literackiej. Była syjonistką i zwolenniczką Haskali, działała w społeczności żydowskiej w Berlinie, pisząc artykuły do żydowskich gazet, takich jak „Jüdische Rundschau”, „Der Jude” czy „Blätter des Jüdischen Frauenbundes”. Współtworzyła też dwie encyklopedie: Encyclopaedia Judaica i Jüdisches Lexikon.
Jako tłumaczka przełożyła dzieła wielu autorów, m.in. Annette von Droste-Hülshoff, Achima von Arnima, Mosesa Mendelssohna, Hermanna Cohena czy Heinricha Heinego. Pisała również opowiadania, powieści i biografie, a w swojej publicystyce zachęcała kobiety do aktywnego uczestnictwa w życiu społecznym. Łącznie napisała ponad 600 tekstów.
W 1939 roku, uciekając przed nazizmem, wyemigrowała do Stanów Zjednoczonych, gdzie zamieszkała w Shreveport w Luizjanie. Kontynuowała publikacje w amerykańskich czasopismach żydowskich. Zmarła 20 lutego 1970 roku w Chapel Hill.