Juliusz Betting

Juliusz Betting urodził się 21 czerwca 1866 roku we Wrocławiu. Był synem Teodora, wytwórcy fortepianów, i Alicji z Ketschkerów. Uczył się w szkole powszechnej w Kaliszu, a od 1891 roku praktykował kolejno u ojca w Kaliszu oraz w wytwórni Bechsteina w Berlinie.

W 1902 roku przejął fabrykę ojca w Kaliszu. Produkowane przez niego instrumenty zdobywały nagrody i dyplomy na europejskich wystawach, m.in. w Paryżu (1905) i Antwerpii (1906). Fabryka uległa jednak zniszczeniu w czasie I wojny światowej.

W 1921 roku Juliusz Betting wznowił działalność w Lesznie, sprowadzając specjalistów z Kalisza. Unowocześnił linię produkcyjną, nabywał patenty i wprowadził do oferty małe pianino gabinetowe. Założył sklepy fabryczne w Częstochowie, Poznaniu i Wilnie, eksportując instrumenty do Niemiec, Rosji, na Litwę i Łotwę. Do 1939 roku firma wyprodukowała około 18 tysięcy fortepianów, a w 1930 roku zdobyła złoty medal na międzynarodowej wystawie w Brukseli.

Betting należał do Towarzystwa Przyjaciół 17 Pułku Ułanów Wielkopolskich im. Bolesława Chrobrego w Lesznie. W 1931 roku przekazał prowadzenie fabryki synowi Teodorowi. Zmarł 17 listopada 1935 roku w Lesznie i został pochowany na miejscowym cmentarzu przy ulicy Kąkolewskiej. Był żonaty z Alicją z Kretschkerów, miał syna Teodora i córkę Jadwigę.