ST

Stefan Tadeusz Aleksander Bratkowski

Prawnik, dziennikarz, publicysta, pisarz Kultura
Urodzony
22.11.1934
Zmarł
18.04.2021
Miejsce urodzenia
Wrocław
Przeżył(a) lat
87
Dziedzina
Kultura

Biografia

Stefan Tadeusz Aleksander Bratkowski urodził się 22 listopada 1934 roku we Wrocławiu. Był synem Stefana Janusza Bratkowskiego, urzędnika konsularnego i oficera wywiadu RP. W 1936 roku zamieszkał z rodziną w Warszawie. Po upadku powstania warszawskiego w 1944 roku i kilku latach tułaczki wychowywał się w państwowym domu młodzieży w Krzeszowicach.

W 1954 roku ukończył prawo na Uniwersytecie Jagiellońskim, gdzie pracował jako pracownik naukowo-dydaktyczny. Od listopada 1956 roku pracował w redakcji "Po Prostu", a od stycznia 1957 jako reporter. Był inicjatorem ruchu na rzecz samorządu i współautorem kilku książek reporterskich. Pod koniec lat 60. dużą popularność zyskała jego "Księga wróżb prawdziwych".

Zaangażowany w działalność opozycyjną, w 1978 roku zainicjował Konwersatorium "Doświadczenie i Przyszłość". Jesienią 1980 został wybrany na prezesa Stowarzyszenia Dziennikarzy Polskich. Po wprowadzeniu stanu wojennego kierował nielegalnie działającym SDP i w latach 1983-1988 realizował "Gazetę Dźwiękową" rozpowszechnianą na kasetach magnetofonowych.

Brał udział w obradach Okrągłego Stołu, był członkiem Komitetu Obywatelskiego przy Lechu Wałęsie. W 1989 współorganizował "Gazetę Wyborczą" i był wśród założycieli Agory. Był też publicystą "Rzeczpospolitej", z którą zerwał współpracę w 2006 roku. Działał jako redaktor niezależnego portalu Studio Opinii.

Zmarł 18 kwietnia 2021 roku w Warszawie, został pochowany na cmentarzu Powązkowskim.

Pełny artykuł na Wikipedii

Osiągnięcia

Prezes Stowarzyszenia Dziennikarzy Polskich w latach 1980-1990
Współorganizator Gazety Wyborczej
Otrzymał Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski w 2011 roku
Laureat Nagrody im. Adolfa Bocheńskiego (1980) i Nagrody Kisiela (1990)
Autor ponad 30 książek, w tym "Księga wróżb prawdziwych" i "Pan Nowogród Wielki", nominowany do Nike

Ciekawostki

W 1955 roku organizował pierwsze krakowskie juwenalia, które przerodziły się w niekontrolowaną manifestację tysięcy młodzieży.
Był współautorem książki "Gra o jutro", która podważała tryb funkcjonowania gospodarki PRL i popularyzowała zachodnie doświadczenia w zarządzaniu.
Jest bratem ekonomisty i polityka Andrzeja Bratkowskiego oraz ojcem Katarzyny Bratkowskiej.