Max Bielschowsky
Biografia
Max Bielschowsky urodził się 19 lutego 1869 roku we Wrocławiu w rodzinie kupieckiej. Jego ojciec, Eduard, prowadził firmę handlującą tekstyliami, a matka Natalie zajmowała się domem. Miał dwóch braci, a jego kuzynem był znany okulista Alfred Bielschowsky.
Po ukończeniu szkoły studiował na Uniwersytecie we Wrocławiu oraz w Monachium, gdzie w 1893 roku uzyskał tytuł doktora medycyny z wyróżnieniem. Od najmłodszych lat interesował się mózgiem, co skłoniło go do podjęcia pracy w instytucjach badawczych we Frankfurcie i Berlinie.
W latach 1896-1904 był asystentem psychiatry Emanuela Mendla, a następnie przez 30 lat współpracował z Oskarem Vogtem w Berlinie. Tam opracował swoje słynne metody barwienia, w tym metodę srebrzenia włókien nerwowych, która do dziś nazywana jest metodą Bielschowsky'ego.
W 1933 roku z powodu nieporozumień z Vogtem opuścił instytut i pracował w Amsterdamie, Utrechcie i Madrycie, korzystając z grantu Fundacji Rockefellera. Po powrocie do Berlina w 1936 roku miał zakaz pracy, a w czerwcu tego roku doznał pierwszego udaru mózgu.
Tuż przed wybuchem II wojny światowej wyemigrował z rodziną do Londynu, gdzie pracował w laboratorium doktora Greena. Zmarł w 1940 roku po drugim udarze, przeżywszy wcześniej dwie operacje. Został pochowany na cmentarzu żydowskim w Golders Green.