Richard Cassirer

Richard Cassirer urodził się 23 kwietnia 1868 roku we Wrocławiu jako syn przemysłowca Louisa Cassirera i Emilie Schiffer. Pochodził z wpływowej rodziny - jego bracia to fabrykant Hugo, marszand Paul i współwłaściciel fabryki Alfred.

Studiował medycynę, doktoryzując się w 1891 roku. Następnie pracował jako asystent Carla Wernickego w klinice psychiatrycznej we Wrocławiu. W 1893 wyjechał do Wiednia, gdzie kontynuował naukę u Richarda von Krafft-Ebinga i Heinricha Obersteinera. Później został profesorem neurologii na Uniwersytecie w Berlinie, gdzie blisko współpracował z Hermannem Oppenheimem.

W swojej karierze specjalizował się w anatomii ośrodkowego układu nerwowego. Opisał istotne aspekty stwardnienia rozsianego, zapaleń mózgu i poliomyelitis. W 1901 roku opisał rzadką jednostkę chorobową, znaną dziś jako zespół Crocqa-Cassirera. Razem z Oppenheimem napisał podręcznik neurologii.

W 1921 roku oceniał stan psychiczny Soghomona Tehliriana, zabójcy Talaata Paszy. Orzekł, że Tehlirian działał w stanie psychozy wywołanej śmiercią bliskich podczas rzezi Ormian.